Polskie Kulturalno-Oświatowe Towarzystwo „Odrodzenie” w Berdiańsku jest inicjatorem i współorganizatorem cyklu imprez pod tytułem „Berdiańsk: różne oblicza jednego miasta”, którego celem jest popularyzacja wiedzy o historii i współczesności położonego nad morzem Azowskim miasta oraz o jego mieszkańcach, którzy przyczynili się do tworzenia wizerunku miasta.

Cykl imprez inauguruje prezentacja Polskiego Kulturalno-Oświatowego Towarzystwa „Odrodzenie” pt. „Różne oblicza jednego miasta: Polacy Berdiańska”, która odbędzie się w dniu 22 kwietnia 2016 roku. W ramach imprezy zostaną przeanalizowane początki polskości w regione i przeanalizowane mechanizme społeczno-polityczne, które przyczyniły się do osiedlenia się Polaków w Berdiańsku, będą opowiedziane losy polskich rodzin w mieście oraz przedstawione najważniejsze momenty w dziejach polskiej wspólnoty nad morzem Azowskim.

Cała właściwie ludność Berdiańska, w bliższym lub dalszym pokoleniu jest napływowa. Dotyczy to oczywiście również Polaków, którzy docierali tu w wyniku migracji wewnętrznych przebiegających w ramach państwa carskiego, a następnie Związku Radzieckiego.

W obecnej sytuacji zglobalizowanego świata kształcenie młodej kadry naukowej ma decydujące znaczenie dla rozwoju społeczeństw poszczególnych państw i całych kontynentów. Naukowcy, będąc awangardą społeczną i rękojmią ewolucji myśli naukowej, w dużym stopniu wyznaczają czynniki i kierunki rozwoju państw. Dlatego kształcenie młodych uczonych-polonistów pozwoli wypełnić tę lukę w naukowym środowisku Ukrainy. Ten problem nabiera szczególnego wymiaru w kontekście stosunków międzykulturowych w państwach wieloetnicznych, w tym na Ukrainie. Uczeni-poloniści pochodzenia polskiego stając się częścią elity naukowej będą mogli podnieść status nie tylko nauki polonistycznej lecz także kultury i polskiej mniejszości na Ukrainie i przyczynić się do dalszego porozumienia i integracji obu państw.

Od końca lutego w Berdiańsku pojawiła się ulica Polska i Adama Mickiewicza. Stało się to możliwe dzięki wdrażaniu tak zwanej ustawy o dekomunizacji i aktywnym działaniom miejscowej Polonii.

Prof. dr hab. Lech Aleksy Suchomłynow, prezes Towarzystwa Polaków „Odrodzenie” w Berdiańsku zaznacza:
- Polskie nazwy ulic w miastach Ukrainy są bardzo ważnym świadectwem istnienia polskiej mniejszości w przestrzeni społeczno-kulturowej. Stają się one pewnym markerem wielokulturowości regionów i swoistym czynnikiem kształtowania zbiorowej świadomości społeczeństwa wieloetnicznego, a więc tolerancji.

11 listopada będziemy obchodzić nasze największe państwowe i narodowe święto – Dzień Niepodległości Polski.
Jest to dzień radości i dumy z odzyskania niepodległości. Na ten dzień czekały pokolenia Polaków. Cieszmy się Świętem Ojczyzny Wolnej i Niepodległej. Już niedługo będą powiewać biało-czerwone flagi, zostaną zapłone znicze pod pomnikami narodowych bohaterów.
Święto Odzyskania Niepodległości to radosne święto dla nas wszystkich, skłania ono nas do refleksji nad patriotyzmem i czynem bohaterskim.
Jesteśmy bardzo wdzięczni, walczącym o niepodległość naszej Ojczyzny, ponieważ dzięki Nim Polska jest wolna. W dzisiejszych czasach nie pozwólmy aby zanikały takie wartości jak patriotyzm i miłość do Ojczyzny. Pamięcią, postawą, swoim uczestnictwem w uroczystościach nadajmy należną mu rangę, a młodym pokoleniom przypominajmy o tym co nasze, polskie i odzyskane krwią naszych przodków.

Polecamy do przeczytania informacje, dotyczące wydarzeń, które przyczyniły się do uzyskania niepodległości przez Polskę 11 listpopada 1918 r.

12 września w Berdiańsku po raz pierwszy odbyło się Święto Chleba „Chlebograj”. Dla Ukrainy, która przeżyła kilka hołodomorów, w tym sztuczny Wielki Głód (1932 -1933) chleb ma wymiar symboliczny i jest podstawowym czynnikiem, kształtującym tożsamość narodową i państwową.

Goście i uczestnicy „Chlebograju” mogli podziwiać inscenizowany ukraiński obrzęd weselny i bogaty program artystyczny. Do udziału w koncercie byli zaproszeni tutejsi Polacy. Warto wspomnieć, że impreza rozpoczęła się wierszem słynnego Kresowiaka Kazimierza Wierzyńskiego "Msza żałobna w Katedrze Nowojorskiej”, który recytowała i inscenizowała młodzież Polskiego Kółka Teatralnego.